Witamina C jest substancją egzogenną, przyjmowaną ze środowiska zewnętrznego. Odgrywa istotną rolę w procesach immunologicznych. Propagatorami terapii wysokimi dawkami witaminy C był Linus Pauling oraz Albert Szent-Gyorgyi nagrodzony nagrodą Nobla. Wiele badań medycznych udowodniło działanie terapii dożylną witaminą C. Dr Fredrick R. Klenner, ekspert w dziedzinie leczenia wysokodawkowaną witaminą C, leczył skutecznie choroby bakteryjne oraz wirusowe. Dr Fredrick uważał, że białe krwinki które nie są wysycone witaminą C, nie spełniają swojej roli.

Korzyści terapeutyczne dożylnych wlewów witaminy C:

→ wspomaganie leczenia chorób nowotworowych

→ zmniejszenie ryzyka zachorowania na raka

→ zmniejszenie ryzyka chorób sercowo-naczyniowych

→ poprawia odporność organizmu na infekcje wirusowe i bakteryjne

→ wspomaga procesy regenaracyjne po przebytych chorobach

→ obniża ciśnienie krwi

→ wspomaga leczenie przewlekłych zapaleń

→ wspomaga produkcję kolagenu obecnego m.in. w mięśniach i kościach

→ powoduje zmniejszenie frakcji LDL cholestreolu, tzw. „złego cholesterolu”

→ redukuje zaburzenia snu

→ zmniejsza uczucie zmęczenia

Wysokodawkowana witamina C wspomaga leczenie pacjentów onkologicznych poprzez stymulację układu odpornościowego pacjenta i zahamowaniu tzw. wyniszczenia nowotworowego w czasie stosowanej chemioterapii i radioterapii. Podawanie antyoksydantów nie ma wpływu na podanie chemioterapeutyków, wręcz przeciwnie stymuluje działanie cytostatyków. Już na początku terapii witaminą C pacjenci odczuwają znaczne zmniejszenie bólu rozrastającym się nowotworem, oraz poprawę komfortu życia dzięki wzmocnieniu organizmu. Dzięki dożylnym wlewom, dochodzi do zahamowania powstania stanów zapalnych na które narażeni są pacjenci onkologiczni. Powstało wiele prac naukowych, które pokazują, że poza zwiększeniem pracy układu immunologicznego, witamina C hamuje rozwój komórek rakowych. Ponadto chroni zdrowe komórki przed skutkami ubocznymi leczenia.

Plan leczenia oraz dawkowanie jest ustalane indywidualnie na konsultacji z lekarzem onkologiem.

⇒ Witamina C a choroby neurodegeneracyjne

Okazuje się, że im niższy poziom witaminy C w surowicy krwi, tym wyższe ryzyko zaburzeń poznawczych (demencji), które zwiększa się znacznie wraz z obniżeniem poziomu witaminy C w surowicy krwi. Pacjenci z chorobą Alzheimera mają obniżony poziom witaminy C w surowicy krwi, stanowiący około połowy wartości poziomu osób zdrowych.

Czy przyjmowanie jej potrafi nas zatem chronić przed tą chorobą?

Okazje się, że tak. W badaniach medycznych wysokie spożycie witaminy C i E obniżało ryzyko zachorowania na chorobę Alzheimera, zwłaszcza u osób palących.

Mózg, będący organem o tak dużym zużyciu glukozy i tlenu, wymaga stałego i wysokiego ich dowozu poprzez sieć naczyń krwionośnych. Witamina C zmniejsza zaburzenia pracy śródbłonka, którym wysyłane są naczynia, hamuje utlenianie tłuszczów oraz zmniejsza grubość kompleksu błony środkowej i wewnętrznej tętnic szyjnych, przyczyniając się do poprawy ukrwienia i funkcji mózgu, dzięki czemu zapobiega demencji wywołanej upośledzeniem funkcji naczyń krwionośnych.

Witamina C funkcjonuje jako neuromodulator w neuronach dopaminergicznych. Gdy przepadano osoby z choroba Parkinsona (które charakteryzuje brak dopaminy), oceniając poziom witaminy C w limfocytach, to zauważono, że jej poziom korelował z ciężkością objawów choroby i może wręcz stanowić biomarker progresji tej choroby. Czyli-im niższy jest poziom witaminy C w limfocytach, tym cięższy jest stan pacjenta z chorobą Parkinsona. Pacjenci chorujący na stwardnienie rozsiane również mają obniżony poziom witaminy o działaniu antyoksydacyjnym, w tym witaminy C.


Dlaczego warto rozważyć terapię witaminą C?

Witamina C to silny antyoksydant, dlatego doskonale wspomaga organizm w zwalczaniu stresu oksydacyjnego.

Istotna zaletą witaminy C jest jej zdolność do szybkiego i bezpośredniego wnikania do wnętrza komórek, ponieważ rozpuszcza się w wodzie. Dzięki temu swe ochronne działanie antyoksydacyjne może uruchomić bezpośrednio w komórce.

Organizm ludzki utracił zdolność samodzielnego wytwarzania witaminy C i jest uzależniany od jej podaży z zewnątrz.

Dlatego tak ważne jest przyjmowanie witaminy C podczas choroby. Dodatkowych dawek witaminy C potrzebują w szczególności chorujący na nowotwory i poddawani chemioterapii. Ponieważ w przypadku podania doustnego w postaci proszku lub tabletek w jelicie wchłania się określona ilość witaminy C, a reszta jest wydalana, zaleca się podanie w postaci kroplówki. Osiągnięcie wysokiego stężenia witaminy C we krwi ma decydujące znaczenie dla skuteczności terapii.


Stres oksydacyjny

Organizm ludzki jest nieustannie narażony na tzw. Stres oksydacyjny. Przyczyna stresu oksydacyjnego są wolne rodniki. Są to agresywne i bardzo reaktywne substancje, które powstają w wyniku procesów przemiany materii organizmu, zapaleń, działania substancji chemicznych lub promieniowania.

Stres oksydacyjny może powodować uszkodzenia materiału genetycznego i połączeń białkowych, powstanie komórek rakowych, procesów zapalnych, reumatyzmu, alergii i innych chorób.


Obszary zastosowania

Witaminę C zaleca się w następujących stanach:

→ Choroby nowotworowe

→ Wszelkie choroby zapalne:

– infekcje ostre

– podatność na infekcje

– zaburzenia gojenia

– kontuzje

– choroby reumatyczne

→ Fazy zwiększonego zapotrzebowania na energię

– rekonwalescencja po chorobie– fazy treningu sportów wyczynowych

– przygotowanie do egzaminów

– stany wyczerpania

– syndrom wypalenia, zespół przewlekłego zmęczenia

– depresje, stany lękowe

→ Przewlekłe stany bólowe

→ Choroby alergiczne

– alergia na pyłki, kurz domowy i inne– AZS

– astma o podłożu alergicznym

→ Obciążenie toksynami np.

– toksyny środowiskowe lub metale ciężkie– nikotyna

→ Procesy przedwczesnego starzenia

→ Zaburzenia ukrwienia mózgu