ONKOINTEGRACJA – NOWY WYMIAR LECZENIA NOWOTWORÓW

Jeszcze kilkanaście lat temu leczenie nowotworów opierało się niemal wyłącznie na chirurgii, radioterapii oraz chemioterapii. Obecnie współczesna onkologia rozwija się niezwykle dynamicznie. Immunoterapia, terapie celowane oraz medycyna spersonalizowana znacząco poprawiły rokowanie wielu chorych.

Jednocześnie coraz wyraźniej dostrzega się, że sam guz nowotworowy stanowi jedynie część problemu. Choroba nowotworowa wpływa na funkcjonowanie całego organizmu – układu odpornościowego, metabolizmu, gospodarki hormonalnej, mikrobioty jelitowej, psychiki oraz jakości życia.

To właśnie z tej obserwacji narodziła się onkointegracja – podejście łączące nowoczesną onkologię z metodami wspomagającymi o udokumentowanym lub obiecującym potencjale, których celem jest poprawa tolerancji leczenia, zmniejszenie działań niepożądanych oraz wsparcie organizmu pacjenta.

Onkointegracja nie jest alternatywą dla leczenia onkologicznego. Jest jego rozszerzeniem.

ONKOINTEGRA to właśnie ONTOIGRACJA

Czym jest onkointegracja?

Onkointegracja oznacza świadome, bezpieczne i naukowo uzasadnione łączenie metod konwencjonalnych z wybranymi elementami medycyny integracyjnej.

Obejmuje między innym : odpowiednie żywienie, terapię przeciwzapalną, wspomaganie mikrobiomu,

aktywność fizyczną, terapię snu, redukcję stresu, suplementację opartą na dowodach, leczenie niedoborów, terapię bólu, rehabilitację, wsparcie psychologiczne, fizjoterapię, wybrane substancje naturalne badane klinicznie.

Najważniejszą zasadą jest bezpieczeństwo oraz współpraca z lekarzem prowadzącym.

Dlaczego organizm chorego wymaga kompleksowego wsparcia?

Nowotwór nie jest wyłącznie chorobą jednego narządu.

Powoduje między innymi: przewlekły stan zapalny, zaburzenia odporności, stres oksydacyjny, zaburzenia metaboliczne, utratę masy mięśniowej, niedożywienie, zaburzenia hormonalne, przewlekłe zmęczenie, depresję i lęk. 

Dodatkowo leczenie przeciwnowotworowe może prowadzić do: uszkodzenia błon śluzowych, neuropatii, uszkodzenia serca, zaburzeń płodności, osteoporozy, zaburzeń pracy tarczycy, przewlekłego zmęczenia. 

Dlatego współczesny pacjent wymaga opieki wielodyscyplinarnej.

Medycyna integracyjna nie oznacza medycyny alternatywnej !!!

To niezwykle ważne rozróżnienie.

Medycyna alternatywna proponuje zastąpienie leczenia onkologicznego metodami niepotwierdzonymi naukowo.Takie postępowanie może prowadzić do utraty szansy na wyleczenie.

Natomiast medycyna integracyjna:

• nie zastępuje chirurgii,

• nie zastępuje chemioterapii,

• nie zastępuje immunoterapii,

• nie zastępuje radioterapii,

ale pomaga pacjentowi:

• lepiej je tolerować,

• ograniczać działania niepożądane,

• poprawiać jakość życia,

• zmniejszać przewlekły stan zapalny,

• poprawiać odżywienie,

• utrzymywać aktywność fizyczną,

• wspierać odporność w bezpieczny sposób.

Filary współczesnej onkointegracji są:

1. Leczenie onkologiczne (chirurgia, radioterapia, chemioterapia, hormonoterapia, immunoterapia,

leczenie celowane, terapia radioizotopowa)

Każde działania wspomagające powinny być podporządkowane skuteczności tych metod.

2. Żywienie kliniczne

Coraz więcej badań pokazuje, że niedożywienie jest jednym z najważniejszych czynników pogarszających rokowanie.

Niedożywiony pacjent:gorzej znosi leczenie, częściej przerywa terapię, częściej wymaga hospitalizacji,

ma większe ryzyko zakażeń.

Dlatego właściwe żywienie powinno rozpoczynać się już w momencie rozpoznania choroby.

3. Ruch jako terapia

Regularna aktywność fizyczna:poprawia wydolność, zmniejsza zmęczenie, ogranicza stan zapalny,

poprawia insulinowrażliwość, zwiększa masę mięśniową, poprawia jakość życia.

WHO zaleca aktywność fizyczną także u większości pacjentów onkologicznych, dostosowaną do ich stanu klinicznego.

4. Mikrobiota

Jelita są jednym z najważniejszych regulatorów odporności.

Coraz więcej badań wskazuje, że skład mikrobioty może wpływać na: skuteczność immunoterapii, toksyczność leczenia, metabolizm leków, stan zapalny.

Jest to obecnie jeden z najszybciej rozwijających się kierunków badań onkologicznych.

5. Sen

Niedobór snu prowadzi do: wzrostu kortyzolu, zaburzeń odporności, nasilenia stanu zapalnego, pogorszenia jakości życia.

Dlatego terapia bezsenności staje się elementem kompleksowego leczenia.

6. Zdrowie psychiczne

Rozpoznanie nowotworu jest jednym z największych stresorów w życiu człowieka.

Wsparcie psychologiczne: zmniejsza lęk, ogranicza depresję, poprawia współpracę z lekarzem, zwiększa przestrzeganie zaleceń terapeutycznych.

7.Rola suplementacji

To jeden z najbardziej kontrowersyjnych obszarów medycyny integracyjnej.

Nie każda substancja naturalna działa.

Nie każda jest bezpieczna.

Nie każda może być stosowana podczas chemioterapii.

Dlatego suplementacja powinna opierać się na: badaniach klinicznych, analizie interakcji z lekami,

ocenie niedoborów, indywidualnym stanie chorego.

Stosowane w medycynie integracyjnej suplementy i substancje naturalne muszą uwzględniać ich mechanizmy działania, wyniki badań klinicznych, potencjalne korzyści oraz możliwe przeciwwskazania i interakcje

8.Medycyna przyszłości

Coraz częściej mówi się o leczeniu spersonalizowanym.

Przyszłość onkologii będzie opierać się na jednoczesnej analizie: genomu nowotworu, układu odpornościowego, metabolomu, mikrobiomu, czynników środowiskowych, stylu życia.

Onkointegra doskonale wpisuje się w ten model, ponieważ zakłada indywidualizację postępowania i traktowanie chorego jako całości, a nie wyłącznie przez pryzmat rozpoznania histopatologicznego.

Nowoczesna onkologia nie kończy się na podaniu leku przeciwnowotworowego. Skuteczne leczenie wymaga jednoczesnego wspierania organizmu, zapobiegania powikłaniom i utrzymywania jak najlepszej jakości życia. 

Onkointegracja stanowi próbę połączenia osiągnięć medycyny akademickiej z bezpiecznymi metodami wspomagającymi, których skuteczność jest oceniana zgodnie z zasadami medycyny opartej na faktach (evidence-based medicine).